mood00

Kelimelerin gücüne hep çok inandım, onları okumayı da yazmayı da sevdim, yan yana geldiler, benim içimdeki herşeyi ifade edebildiler, alt alta dizildiler kalbimdekileri söylediler. Ama işte “yine” bu ülkede hiçbir kelimenin ifade edemeyeceği bir hüzün, hiçbir aklın mantığa büründüremeyeceği bir durum, hiçbir kalbin taşıyamayacağı bir acı ile karşı karşıyayız. Aldığın nefesten utandığın, hem kendine hem herkese kızdığın, kırıldığın, umudunu yitirdiğin bir gün. Acaba ardı ardına yas tutup durmayacağımız, yok yere yitenlere ağlamayacağımız, anormallikleri normalleştirip de yaşamımızın içine yedirmeyeceğimiz, dahası olanları unutmayacağımız bir gün gelecek mi? 15 yaşında bir çocuk madende, 12 yaşında bir çocuk komada, 10 yaşında bir çocuk gerdekte, 13 yaşındaki bir çocuk sokakta, 8 yaşındaki bir çocuk mayında öleceğine bir mavi gök altında, bir koca ağaç gölgesinde, bir kızıl toprak üstünde gülebilecek mi? Ya biz? Adalet içinde, özgürce yaşayabilecek miyiz? Bir gün.

“7″nin bu haftaki konuğu Ölüm. Kendisine Soma’ya, bu yüzlerce insancığa neden böyle apansızca geldin diye sordum o da cevapladı: 1) İhmal 2) Rant 3) Rüşvet 4) Kar Hırsı 5) Yoksulluk 6) Sorumsuzluk 7) Denetimsizlik



"“7″ |" postu İçin 7 yorum yapılmış.

  1. jiji diyor ki:

    saol acımızı paylaştığın için, anlamı büyük

  2. sibel diyor ki:

    Çok ama çok üzgünüm :(

  3. Meldemoz diyor ki:

    Merhabalar,

    Sizi sürekli takip ediyorum,yazılarınızı beğenmeme rağmen bir türlü yorum yazmaya fırsatım olmamıştı. Ama bu yazınız, şu son günlerdeki acımızı öylesine güzel anlatmış ki kayıtsız kalmak mümkün değil.

    Umarım çocuklarımız için gelecek çok daha güzel olur ve bizler, yeni nesillere daha adaletli bir dünya bırakırız.

    Sevgiler,
    Meldemoz

  4. Ezgi Çelik diyor ki:

    Hangimize sorgulatmadı ki Soma, içinde yaşadığımız büyük şatafatların, avuntuların ardındaki basit hayatlarımızı.. Şimdi akıllarda, yan masadaki konuşmalarda, sokakta, duvar yazılarında ve ateşin asıl düştüğü yüreklerde.. Sadece bu acı var.. Elle tutulur derler ya bazı acılara, o kadar yoğun, o kadar gerçek.. Yüzümüze “tokat” gibi inen bir gerçek.. Nasıl başa çıkarız ki, unutarak mı, ya da daha çok canı kaybederek mi sokaklarda.. Ya da hep hatırlatarak başka yüreklere, sesimizin çıktığı heryerde.. Birileri bizi duyana dek, bıkmadan.. inanıyorum ki o gün gelecek, bir gün..

  5. aylin diyor ki:

    ……. içimizde öfke ve tükenmeyen bir keder var. sorumlular yargılanmadan ve ceza almadan dinmeyecek bir yangın bu… umudum az. susmamak lazım. bu büyük cinayeti unutmamak, unutturmamak lazım…. yazdığınız, duyarsız kalmadığınız için teşekkürler….

  6. ayça diyor ki:

    Genelde bloglara yorum yazamıyorum ancak o kadar güzel yazmışsınız ki benim de yorum yapmamam haksızlık olurdu.Gerçekten aldığım nefesten utandığım, hatta nefes almakta zorlandığım günler yaşıyoruz.”Hükümet” adına hizmeten başımızda bulunan insanlardan utanmadığım bir gün bile yok.Hiç tanımadığımız insanlar için bile gözyaşı dökmek zorunda bırakılıyoruz çünkü içimiz acıyor ama işin gerçek sorumluları özür bile dileyemiyor.Onların gözünde ölenler suçlu oluyor, yazık ki dirilip özür dilemeye şansları olmuyor.Böyle bir post yaptığınız için teşekkür ederim.

  7. Aysin diyor ki:

    Böyle felaket zamanlarında Boom ne yazar diye bekliyorum, salakça ama moda lifestyle vs. bloglarının ne yazdığı önemliymiş gibi geliyor. Samimi olduğuna inandığım bi yazı gelince senden, rahatlıyorum.

    Dünyadaki zalimlikler hep bizim doymak bilmeyen tüketim arzumuzdanmış gibi geliyor bana zaman zaman, çok çelişiyoruz sanki kendimizle. Ama bu mevzuya burada girmemiş olayım.

Siz de bir yorum birakin:)

E-posta hesabınız yayınlanmayacak.

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>


gunaydin pabucu gunaydin pabucu gunaydin pabucu