guernica

Picasso’nun kendi gerçekliği bize çoğunlukla uzak gelse de, pek çok resmini belki hiç anlayamasak ve gözlerimizi kısıp kısıp defalarca bakarak anlamlandırmaya çalışsak da içlerinden biri var ki her gören istisnasız aynı şeyi görüyor: bir katliamı. Izdırabın soyut biçmli somut tarifini kusursuzca ve yürek parçalarcasına tasvir ediyor. Bizim Cumartesimizi, bizim kanla beslenen pazarlıklara ait geçmişimizi, bizim faili meçhul cesetlerimizi, bizim çocuklarımızın parçalara ayrılan bedenlerini, bizim “barış”amamızı, katledilip duruşumuzu tasvir ediyor. 1937de yapılan bu resim 2015 senesinde hala bizi tasvir ediyor.

Biraz umut edebilir miyim? Bilmiyorum. Boş beyaz bir kanvas hayal edebilir miyim çocuklarımız için? Bilmiyorum. Tek bildiğim  artık “bir”lik olur muyuz bilmem de “bir” kişi olarak daha çok kişi için daha çok şey yapmam gerektiği. Tek bildiğim “bir”araya gelelim diye beklemektense “bir” başıma daha çok çocuk için daha çok yardımda bulunmam gerektiği.  Çünkü ben evrene 1 olarak yaptığım/yapacağım herşeyin seni de kapsayacağına, senin 1 olarak yaptıklarının da beni kapsayacağına ve sonunda milyonları kapsayacağımıza inanıyorum. Çünkü ben şuna inanıyorum:

“… dolayısıyla hepimiz bağlantılıyız; biyolojik olarak birbirimizle, kimyasal olarak dünyayla ve atomsal olarak da evrenin geri kalanıyla. bu harika bir şey. bu beni gülümsetiyor ve aslında sonunda kendimi oldukça büyük hissetmeme sebep oluyor. evrenden daha iyi olduğumuz için değil, onun bir parçası olduğumuz için. biz evrenin içerisindeyiz ve o da bizim içimizde. “(*)

(*) Neil deGrasse Tyson



"Temas" postu İçin bir kişi yorum Yapmış.

  1. Anonim diyor ki:

    Kelebek etkisi

Siz de bir yorum birakin:)

E-posta hesabınız yayınlanmayacak.

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>


gunaydin pabucu gunaydin pabucu gunaydin pabucu